Bijna iedereen kijkt er altijd reikhalzend naar uit. Vakantie!
Even een weekje er tussenuit, naar de sneeuw, het strand of drie weken naar de camping.
Vooral de zomervakantie zorgt nogal eens voor misverstanden en vragen: hoe lang mag ik met vakantie, hoe ver van te voren moet ik mijn aanvraag doen, mag mijn werkgever die weigeren en moet ik het melden als ik ziek word in het buitenland ?

Hoeveel vakantie?
De wet bepaalt dat een werknemer over ieder jaar tenminste vier keer de arbeidsduur aan vakantiedagen opbouwt. Dus bijvoorbeeld een werknemer die drie dagen per week acht uur per dag werkt, bouwt tenminste twaalf dagen op, iemand die vijf dagen werkt twintig dagen. Maar: in veel CAO’s, bedrijfsregelingen en individuele arbeidsovereenkomsten staat vaak een hoger aantal. Rond de vijfentwintig vakantiedagen voor een fulltimer is het meest gebruikelijk, soms zelfs wat meer.

Aanvraag en opname vakantie
Vakantiedagen zijn nutteloos als je ze niet kunt opnemen. Daarom staat in de wet dat de werkgever verplicht is de werknemer ieder jaar de gelegenheid te geven het wettelijk deel aan vakantie op te nemen. Dat is dus tenminste vier keer de arbeidsduur. Anders dan vaak wordt gedacht stelt de werkgever de vakantie vast, maar die moet dat ‘overeenkomstig de wensen van de werknemer’ doen.

Let op: er kunnen ‘gewichtige redenen’ zijn om dat af te wijzen. De werkgever heeft na de schriftelijke aanvraag van de werknemer twee weken de tijd om hierop een beroep te doen. Doet hij dat niet, dan staat de vakantie vast. Wijst hij het verzoek af, dan moet de werkgever daarna alsnog de gelegenheid geven de vakantie op te nemen.

Wijziging vakantie
Adder onder het gras is dat de werkgever na overleg met de werknemer een al vastgestelde vakantie kan wijzigen. Ook hier geldt: alleen in geval van ‘gewichtige redenen’. Er moet dan wel schade-vergoeding (annuleringskosten) worden betaald, soms zelfs immateriële schadevergoeding.

Wat die gewichtige redenen zijn, omschrijft de wet helaas niet. In de rechtspraak komt bijvoorbeeld  aan de orde een situatie die leidt tot een ‘ernstige verstoring van de bedrijfsvoering’. Denk aan plotselinge en onverwachte piekdrukte die moet worden opgevangen, meerdere collega’s die in korte tijd zijn vertrokken. Of: een vervanger die onverwacht en langer ziek is.

Op tijd advies inwinnen
Al met al zijn het best wel ingewikkelde regels, waarbij de CAO of de individuele arbeidsovereenkomst vaak weer andere regels dan de wet kent. Bovendien: wat zijn nu wel en niet gewichtige redenen ?

In geval van twijfel of onenigheid is het dan ook verstandig op tijd advies in te winnen.
Lees in ieder geval goed wat in uw arbeidsovereenkomst staat en pak de CAO als die van toepassing is. Bijna alle CAO’s van Nederland staan overigens tegenwoordig op internet.

SRK Rechtsbijstand

Tijd voor advies is er niet, of is veel lastiger in een heel andere situatie: u wordt ziek op vakantie.
Niet een paar dagen verkouden of een paar blaren op de voeten, maar ‘echt’ ziek.

Veel werkgevers hebben hiervoor aparte regels in een reglement opgesteld. Die zijn vaak niet wezenlijk anders dan wanneer u gewoon thuis bent. De ziekmelding zelf zal doorgaans geen problemen opleveren. Soms kan het wel lastig zijn om een plaatselijke arts te vinden. Wil de werkgever controle door een plaatselijke sociale zekerheidsinstelling of arts, dan zal hij dat moeten aangeven.

In Frankrijk bijvoorbeeld is dat de Caisse National de l’ Assurance Maladie des Travailleurs Salaries (CNAMTS), die desgevraagd een oordeel over de situatie van de werknemer uitspreekt. Het is ook mogelijk dat de werkgever een arts naar Frankrijk stuurt. Een verplichting om naar de bedrijfsarts of werkgever in Nederland te komen is er evenwel niet voor de werknemer.

Let wel: afhankelijk van de omstandigheden kan het moment ontstaan waarop dat wèl van de werknemer kan worden verlangd, waaronder het oordeel van de plaatselijke instelling over de beperkingen van de werknemer. 

Buiten de Europese Unie
Buiten de EU gelden met name de regels over ziekmeldingen die in verdragen zijn vastgelegd, bijvoorbeeld met Marokko en Turkije. Ook daar kan de werkgever nog steeds volgens zijn eigen controlevoorschriften verlangen dat de werknemer zich voor controle meldt bij een plaatselijke sociale zekerheidsinstelling. Ook in die situaties kan het moment ontstaan dat terugkeer verlangd wordt en zal dit mede afhangen van een medisch oordeel over ondermeer reisvaardigheid.
De verklaringen van de plaatselijke instelling of een zelf ingeschakelde arts kunnen later door een Nederlandse kantonrechter beoordeeld worden, wat met name aan de orde komt in ontslagkwesties, loonvorderingen of kwesties rond afgeboekte vakantiedagen. 
 
Werkgever zo spoedig mogelijk informeren
Hoe dan ook is het zeer raadzaam om in geval van arbeidsongeschiktheid in het buitenland direct de werkgever te berichten en af te stemmen hoe te handelen. Lukt dat niet meteen, dan is het verstandig binnen hooguit enkele dagen een arts te raadplegen en de werkgever hiervan op de hoogte te stellen.

SRK Rechtsbijstand

Nog even en het is zo ver, de vakantie is weer aangebroken.

Luieren op het strand, een stedentrip of een sportieve vakantie. Sommige mensen boeken een geheel verzorgde reis, anderen regelen alles zelf.

De afgelopen jaren worden er door reisorganisaties of ook wel op de vakantiebestemming steeds meer ‘bijzondere’ sportieve activiteiten aangeboden. Een dagje duiken, zweven met de parapente, canyonning of rotsklimmen.

Zo lig je nog te zonnen op het strand en zo heb je je laten verleiden tot een bungeejump.

Houdt u er echter wel rekening mee dat veel van deze activiteiten volgens de polisvoorwaarden van uw reisverzekering onder de noemer ‘gevaarlijke sport’ vallen en daarom buiten de dekking vallen.

Mocht u tijdens het beoefenen van zo’n ‘gevaarlijke sport’ iets overkomen, dan kunt u geen beroep op uw reisverzekering doen!
Kijk voor vertrek uw polisvoorwaarden na en neem in geval van twijfel even contact op met uw assurantietussenpersoon of verzekeraar.

SRK Rechtsbijstand

S.O.S. Vakantie

Heerlijk, de vakantie komt eraan. Deze gedachte leeft op dit moment bij velen, en wellicht ook bij u. En terecht, want vakantie staat meestal gelijk aan genieten. Als u met vakantie gaat, dan moet u dus vooral van uw vakantie (kunnen en gaan) genieten. Om de kans op het genieten te vergroten kan het geen kwaad om navolgende (eerste hulp)tips in het achterhoofd te houden, want (vakantieproblemen) ‘voorkomen is beter dan genezen’:

• Ieder land heeft zijn eigen regels en gewoonten. Lees u dus goed in over het land dat u gaat bezoeken. In diverse winkels van (bijvoorbeeld) de ANWB kunt u genoeg leesmateriaal hierover vinden.
• Indien u geen talenwonder bent, maar u zich toch verstaanbaar wilt maken, koop dan een boekje met handige vertaalde zinnen. Dergelijke boekjes zijn ook verkrijgbaar bij de winkels van (bijvoorbeeld) de ANWB.
• Sluit een reis- en kredietbrief af bij (bijvoorbeeld) de ANWB of een andere verzekering die zorg draagt voor hulp als u strandt door een ongeval.
• Ga goed voorbereid op pad, zorg dat uw auto tip top in conditie is. Gevarendriehoek, lichtgevende hesjes, verbandtrommel, brandblusser etc., vergeet ze niet!
• Het telefoonnummer bij nood, 112, geldt in heel Europa.
• Vermijd discussie met politieagenten (worden vaak gezien als een hoogwaardigheidsbekleder) indien u een boete krijgt oplegd; het kan anders nadelig voor u uitpakken.
• Het niet betalen van een boete, kan ofwel tot gevolg hebben dat deze later in Nederland alsnog wordt geïnd door het CJIB, of dat u bij een aanhouding bij een tweede bezoek aan het land waar nog een boete uitstaat u alsnog de boete dient te voldoen en deze dan met een fikse extra verhoging terstond betaald moet worden. Desnoods zal de politie u begeleiden naar de dichtstbijzijnde pinautomaat.
• Indien de politie is verwittigd na een ongeval, blijf dan ter plaatse totdat u bent gehoord; haastige spoed is zelden goed.
• Neem een wegwerpcamera mee en maak foto’s niet alleen van de schade aan uw voertuig maar vooral ook van de stand der voertuigen vlak na de aanrijding. Voorkom dat de voertuigen worden verplaatst totdat u klaar bent met het maken van de foto’s.
• Vraag omstanders of zij hun namen en adressen willen geven zodat zij benaderd kunnen worden als ooggetuige.
• Vul een schadeaangifteformulier in, maar onderteken het formulier niet als u het niet eens bent met de inhoud er van of onderteken het formulier onder voorbehoud. Spreek omstanders aan en vraag hen om te getuigen en of vraag hun gegevens zodat zij als getuige later kunnen optreden. Let op: Inzittenden/familieleden komen als getuige niet in aanmerking in de meeste van onze omringende landen, vanwege hun partijdigheid.
• Meld de schade zo spoedig mogelijk aan bij uw verzekeraar. Liefst per fax zodra u uw bestemming hebt bereikt of op de plek waar u bent gestrand. Zorg er voor dat de auto altijd kan worden gezien door een expert. Liefst van het land waar u zich bevindt omdat met een verdrag is vastgelegd dat het recht van het land waar het ongeval is gebeurd van toepassing is bij de afwikkeling van de schade. In landen waar de kosten van levensonderhoud laag is, zult u er rekening mee moeten houden dat de schadevergoeding ook lager uit zal vallen dan hier ter lande (amortisatie). Is het onmogelijk om een expert in te schakelen, maak dan zeker foto’s van de schade aan uw voertuig en maak een kopie van de autopapieren. Op basis van nacalculatie kan een expert alsnog een schadeomvang bepalen.
• Blijft u vooral kalm en nuchter in uw denkwijze. Emoties vertroebelen al snel de mogelijkheid dat een tegenpartij u een oor wil aannaaien.
• Op u als slachtoffer rust de plicht om de schade te beperken. Maak geen onnodige kosten. De kans is groot dat deze kosten niet in aanmerking zullen komen voor een vergoeding.
• Met het huren van vervangend vervoer dient u voorzichtig om te gaan; de kans bestaat dat het recht van het land dat u bezoekt niet voorziet in een vergoeding van die kosten. 
• Bij parkeerschade met een onbekende tegenpartij, zal een Waarborgfonds in het buitenland geen materiële schade vergoeden (behalve in Denemarken en Nederland zelf). Achterliggende gedachte is dat een WA-casco verzekering kan worden afsluiten om dat risico op te vangen.
• Ga (dus) goed verzekerd op pad.

En tot slot de belangrijkste tip: Geniet vooral van uw vakantie!

SRK Rechtsbijstand

Kinderen onder de 16 jaar moeten van hun wettelijke vertegenwoordiger toestemming hebben om te gaan werken.

Kinderen van 13 en 14 jaar mogen tijdens een vakantieperiode maximaal 3 weken licht, niet-industrieel werk verrichten. Daarbij geldt een maximum van 35 uur per week en 7 uur per dag. Het vakantiewerk moet bestaan uit hand- en spandiensten die altijd onder begeleiding plaatsvinden.

Kinderen van 15 jaar mogen gedurende 5 dagen per week 8 uur per dag werken. Deze baan mag niet langer dan 4 weken duren. De werkzaamheden mogen wat zelfstandiger zijn dan die van 13- en 14-jarigen.

Een vakantiewerker heeft recht op het wettelijk minimumloon. Per 1 juli 2008 is dat 535,85 euro bruto per maand. Daarnaast gelden een minimumvakantietoeslag van 8% en minimaal 1,67 vakantiedagen per maand bij een fulltime baan.

Afhankelijk van de CAO kan uw kind recht hebben op meer loon of meer vakantiedagen.

• Zorg voor voldoende bewijsstukken (getuigenverklaringen, foto’s, videomateriaal)
• Laat zo mogelijk proces-verbaal opmaken door de politie.
• Stel de buitenlandse wederpartij en/of de Nederlandse vertegenwoordiger van de buitenlandse verzekeraar schriftelijk aansprakelijk.
  
  Via de site van het Nederlandse Bureau der Motorrijtuigverzekeraars kunt u deze gegevens achterhalen.
  
  Wij kunnen u eventueel helpen aan een voorbeeldbrief van de aansprakelijkstelling in de Duitse, Engelse of Franse taal.

Houd er rekening mee dat de behandeling (veel) langer duurt. Dit heeft te maken met de controle van de verzekeringsgegevens in het buitenland en de ontvangst van de buitenlandse schademelding.

De reisovereenkomst is een overeenkomst tussen u en een reisorganisator. U betaalt de reisorganisator voor een reis die hij georganiseerd heeft. De reis omvat een overnachting (of ten minste een etmaal) en minimaal twee van de volgende diensten:

• Vervoer;
• Verblijf;
• een andere toeristische dienst die een belangrijk deel van de reis uitmaakt (bijvoorbeeld een excursie).

Als u bij een internetboeking uiteindelijk (al dan niet per ongeluk) op akkoord klikt, is er een reisovereenkomst tot stand gekomen.

U kunt een reisovereenkomst altijd opzeggen. Ligt de oorzaak van de annulering bij u (bijvoorbeeld ziekte of familieomstandigheden)? Dan moet u de schade van de reisorganisator vergoeden. Die schadevergoeding is afhankelijk van het tijdstip waarop u annuleert.

In de ANVR-voorwaarden is een annuleringsregeling opgenomen.
Annuleert u een reisovereenkomst? Dan moet u naast eventuele reserveringskosten de volgende annuleringskosten betalen:

• bij annulering tot de 42ste dag (exclusief) vóór de vertrekdag: de aanbetaling;
• bij annulering vanaf de 42ste dag (inclusief) tot de 28ste dag (exclusief) vóór de vertrekdag: 35% van de reissom;
• bij annulering vanaf de 28ste dag (inclusief) tot de 21ste dag (exclusief) vóór de vertrekdag: 40% van de reissom;
• bij annulering vanaf de 21ste dag (inclusief) tot de 14de dag (exclusief) vóór de vertrekdag: 50% van de reissom;
• bij annulering vanaf de 14de dag (inclusief) tot de 5de dag (exclusief) vóór de vertrekdag: 75% van de reissom;
• bij annulering vanaf de 5de dag (inclusief) tot de vertrekdag: 90% van de reissom;
• bij annulering op de vertrekdag of later: de volledige reissom.

Veel reisorganisatoren kennen een vergelijkbare regeling.

Als de reisorganisator een reisovereenkomst annuleert, moet hij u een reis van gelijke of betere kwaliteit aanbieden. U bent niet verplicht dat aanbod te accepteren. Accepteert u het aanbod niet? Dan heeft u recht op teruggave van de reissom (of een evenredig deel daarvan als de opzegging tijdens de reis plaatsvond).

De reisorganisator mag de reisovereenkomst niet wijzigen, tenzij dat in zijn algemene voorwaarden staat.

Er zijn verschillende soorten wijzigingen:

• ingrijpende wijzigingen. Bijvoorbeeld overboeking naar een ander hotel. U mag de wijziging dan altijd afwijzen.
• wijzigingen van ondergeschikte aard. Bijvoorbeeld wijziging van de vertrektijd. U mag deze wijziging alleen afwijzen als het zeer nadelig voor u is. Bijvoorbeeld als door de wijziging een excursie uitvalt, terwijl u juist had geboekt vanwege die excursie.
• prijswijzigingen. De reisorganisator mag bepaalde kosten (vervoerskosten, heffingen en wisselkoersen) tot 20 dagen voor aanvang van de reis doorberekenen.

Wijst u de wijziging af? Dan mag de reisorganisator de reisovereenkomst opzeggen. U heeft dan recht op teruggave van de reissom en soms ook op vergoeding van gederfd reisgenot.

De reisorganisator moet de reisovereenkomst uitvoeren op een manier die redelijkerwijs overeenkomt met uw verwachtingen (op basis van de reisovereenkomst). Anders moet hij de schade vergoeden. Dat hoeft hij echter alleen te doen als de klacht hem, of zijn partners, ook echt te verwijten valt. Er zijn soms namelijk ook andere oorzaken van een klacht, zoals:

• de reiziger zelf;
• iemand anders die niet bij de levering van de georganiseerde reis betrokken is;
• overmacht; oftewel onvoorzienbare omstandigheden die de reisorganisator ondanks alle voorzorgsmaatregelen niet kon vermijden.

Is de reisorganisator duidelijk tekortgeschoten en valt dit hem te verwijten? Dan kunt u aanspraak maken op een vergoeding voor gederfd reisgenot. Deze vergoeding bedraagt maximaal eenmaal de reissom. In de praktijk wordt meestal hooguit een vergoeding van tussen de 1 en 25% toegekend.

Het ministerie van Buitenlandse Zaken geeft voor bijna 100 landen in de wereld reisadviezen. Met die informatie kunt u zich beter voorbereiden op onveilige situaties in een land. Denk daarbij aan natuurrampen, oorlogen of zware criminaliteit zoals ontvoeringen.

De reisadviezen van het ministerie zijn niet bindend. Dat betekent dat u zelf mag weten of u het advies opvolgt of niet. Als een land onveilig wordt, past het ministerie het reisadvies meteen aan. Kijk dus altijd vlak voor uw vertrek op de website van het ministerie.

Het reisadvies van het ministerie van Buitenlandse Zaken wordt vaak verward met de dekkingsbeperking van het Calamiteitenfonds. Vroeger gaf het Calamiteitenfonds negatieve reisadviezen voor onveilige landen af. Dat heet nu een dekkingsbeperking. Het Calamiteitenfonds kan tot dekkingsbeperking beslissen bij natuurrampen of (dreigende) oorlogen.

Heeft het Calamiteitenfonds voor uw reisbestemming een dekkingsbeperking afgekondigd? Dan kunt u uw reis vanaf 30 dagen voor vertrek gratis annuleren. Boekt u na de bekendmaking van de dekkingsbeperking toch een reis naar dit land? Dan vergoedt het Calamiteitenfonds geen kosten als uw reis door de ramp niet kan doorgaan.
De dekkingsbeperkingen staan op de website van het Calamiteitenfonds.

Epidemieën en dierziekten vallen niet onder de dekking van het Calamiteitenfonds.
Het fonds geeft ook geen advies over de veiligheid in een land. Als voor een land geen dekkingsbeperking geldt, betekent dit dus niet dat het veilig is.

Het Calamiteitenfonds neemt alleen besluiten over de bestemmingen van reisorganisaties die lid zijn van het Calamiteitenfonds.

Meer informatie vindt u op de website van het Calamiteitenfonds.

Volgens een Europese verordening (Denied Boarding Compensation) heeft u bij annulering of instapweigering recht op financiële compensatie. Tegenwoordig geldt dat recht ook bij langdurige vertraging. Daarnaast kunt u aanspraak maken op verzorging en eventueel logies. Voor zowel een vergoeding als verzorging en logies moet u de luchtvaartmaatschappij aanspreken. Dus niet de reisorganisator.

Sinds 1 juli 2009 bestaat er ook een Geschillencommissie Luchtvaart. Daar kunt u geschillen met luchtvaartmaatschappijen over de uitvoering van de verordening aanmelden. Er zijn wel voorwaarden. De belangrijkste zijn:

• De luchtvaartmaatschappij  is aangesloten is bij de Board of Airline Representatives (BARIN).
• De eerste luchthaven van vertrek moet in Nederland liggen (Amsterdam, Lelystad, Eindhoven, Groningen, Rotterdam, Maastricht of Twente).
• De vlucht waarover u een klacht wilt indienen moet plaats hebben na 1 juli 2009.

Klachten over een reis moet u binnen 1 maand na de terugkomstdatum schriftelijk melden aan de ondernemer waar u de reis heeft boekt. Meestal is dit het boekingskantoor. Heeft u rechtstreeks bij de reisorganisator geboekt? Richt u dan rechtstreeks tot de reisorganisator.

De ondernemer moet binnen 1 maand na ontvangst van uw klacht schriftelijk een inhoudelijke reactie geven.

Komt u er niet uit met de reisorganisator? Dan kunt u de klacht aanmelden bij de Geschillencommissie Reizen. Dit moet binnen 3 maanden na de terugkomstdatum gebeuren.
Haalt u deze termijn niet omdat de reisorganisator niet of niet tijdig (binnen 1 maand) reageert op uw klacht? Dan wordt de aanmeldingstermijn bij de Geschillencommissie van 3 maanden met 1 maand verlengd. Als de ondernemer na 2 maanden nog niet heeft gereageerd, wordt de termijn met 2 maanden verlengd.
Heeft de reisorganisator 3 maanden na ontvangst van de klacht nog steeds geen schriftelijke, inhoudelijke reactie gegeven? Dan kunt u het geschil direct aan de commissie voorleggen.

Bij een klacht over een reis die niet doorgegaan is, gelden de genoemde termijnen vanaf de oorspronkelijke vertrekdatum.

Overschrijding van de termijnen
Heeft u een van de hiervoor genoemde termijnen overschreden, maar gaat de reisorganisator toch akkoord met behandeling van de klacht? Dan behandelt de Geschillencommissie het geschil gewoon. Gaat de reisorganisator niet akkoord? Dan bekijkt de commissie eerst of het u te verwijten valt dat de termijn overschreden is. Zo niet, dan neemt de Geschillencommissie de klacht alsnog in behandeling.