Toch vergoeding na ontslag via UWV Werkbedrijf

Een automonteur met een zeer lang dienstverband viel uit met rugklachten. Na bijna 104 weken ziek te zijn geweest, werd hij door het UWV en de bedrijfsarts weer volledig arbeidsgeschikt verklaard.

Loon verlagen

De werkgever wilde vervolgens het loon van de werknemer verlagen, omdat de werkgever van mening was dat de werknemer minder productief was geworden. De werknemer weigerde echter een nieuwe arbeidsovereenkomst te tekenen en viel opnieuw uit, nu met psychische klachten als gevolg van dit arbeidsconflict.

Vervolgens stopte de werkgever eerst de betaling van de prestatietoeslag en vervolgens het gehele loon. De werkgever was namelijk van mening niet opnieuw gedurende maximaal2 jaar het loon tijdens ziekte te hoeven betalen. SRK Rechtsbijstand heeft vervolgens de rechter gevraagd zich hierover uit te spreken. De rechter oordeelde dat de werkgever verplicht was het loon tijdens ziekte weer te betalen. De eerste keer was namelijk de 104 weken periode net niet voltooid.

Tijdens de nieuwe ziekteperiode oordeelde het UWV en de bedrijfsarts dat de werknemer als gevolg van psychische klachten blijven ongeschikt was geworden voor zijn eigen werk, maar wel ander werk kon doen bij een andere werkgever. Daarom kreeg de werknemer na 104 weken ziekte zijn geweest geen WIA-uitkering toegekend maar een WW-uitkering.

Ontslag bij het UWV Werkbedrijf aanvragen

De werkgever vroeg toen ontslag bij het UWV Werkbedrijf aan wegens langdurige arbeidsongeschiktheid en verkreeg de toestemming om het dienstverband met de werknemer op te zeggen. De werknemer vond het onredelijk dat hij geen enkele vergoeding van de werkgever ontving.

De advocaat van SRK Rechtsbijstand, mr. A.A. Slager, legde deze zaak daarom aan de kantonrechter voor. Die vond echter dat de werkgever niet tekort was geschoten in haar reïntegratieverplichtingen of schuld had aan het arbeidsconflict en de hernieuwde arbeidsongeschiktheid van de werknemer. De advocaat van SRK ging hiertegen in hoger beroep bij het Gerechtshof. Deze vond dat de werkgever zich in eerste instantie ten onrechte niet hield aan de oordelen van het UWV en de bedrijfsarts over de arbeidsgeschiktheid van de werknemer. Daarom was het onredelijk om de werknemer een nieuwe arbeidsovereenkomst met een lager loon aan te bieden. Het Hof vond het voorstelbaar dat de werknemer psychisch ziek was geworden en dat er een arbeidsconflict was ontstaan. Dat werd door de werkgever verergerd door het loon stop te zetten, aldus het Hof. Anderzijds was de werknemer teveel in zijn gekwetstheid blijven hangen, hetgeen niet aan de werkgever te wijten was.

Het Hof kende de werknemer op grond van de feiten en omstandigheden een schadevergoeding toe in overeenstemming met de aard en de ernst van het verwijt aan de werkgever. Het Hof schatte de inkomensschade aan de hand van het verlies aan loon gedurende werkloosheid en pensioen op € 46.000,- maar halveerde dat omdat de werknemer teveel was blijven hangen in zijn arbeidsongeschiktheid.

Conclusie:
het verwijtbaar veloorzaken van een arbeidsconflict door de werkgever, waardoor langdurige arbeidsongeschiktheid ontstaat waardoor de werknemer blijven ongeschikt wordt voor zijn werk, kan er toe leiden dat een ontslag kennelijk onredelijk is. De schade die daaruit voortvloeit moet geheel of gedeeltelijk door de werkgever vergoed worden.
Let op: in de nieuwe Wet Werk en Zekerheid (WWZ) komt vanaf 1 juli 2015 de schadevergoeding in deze vorm niet meer terug.

SRK Rechtsbijstand

Share:

Meer nieuws van SRK

Share:

Voor alle juridische hulp